ja_mageia

No cure no pay in de praktijk
Als u wilt weten hoe no cure no pay zou moeten werken, ga dan naar het artikel: "Hoe zou no cure no pay moeten werken?".

Er zijn verschillende partijen in de markt die no cure no pay aanbieden. Er zijn er velen die het in onze optiek niet goed doen. Ze storen zich niet aan hetgeen betamelijk is en krijgen onterecht een deel van de schadevergoeding van het slachtoffer.

Overkoepelende verwijten die (no cure no pay) bureaus treffen, zijn:

1. Het sluiten van geheime convenanten met verzekeraars zonder het slachtoffer te informeren 
2. Onnodig inboeken van slachtoffers op no cure no pay
3. Zowel de no cure no pay vergoeding bij het slachtoffer inhouden als de vergoeding van de BGK
4. Het slachtoffer achtervolgen met juridische procedures om de buitengerechtelijke kosten betaald te krijgen
5. Het "nep" kopen van de zaak van het slachtoffer via een akte van cessie waardoor het slachtoffer niets meer te zeggen heeft in zijn eigen zaak en een groot deel van zijn schadevergoeding kwijt raakt
6. Het kopen van letselschadezaken via makelaars in letsel
7. Het parkeren van wervingsfolders bij huisartsen, apotheken, praktijken voor fysiotherapeuten en directe reclame op de tv in het ziekenhuis
8. Het achtervolgen van een slachtoffer, die onder dit contract uit wil, met een claim over het bereikte resultaat
9. Het in de toekomst achtervolgen van het slachtoffer omdat hij volgens zijn contract, ondanks dat hij bij dit bureau is weggegaan, ook in de toekomst nog de inhouding op basis van no cure no pay moet gaan afdragen
10. Het verkrijgen van een mandaat van de verzekeraar om de gehele zaak integraal te regelen. Het bureau fungeert hierdoor als verlengstuk van de verzekeraar en er is geen beschermingskader meer zoals geregeld in de wet. De belangenbehartiger is niet meer onafhankelijk en draagt twee petten
11. Het zogenaamd geen no cure no pay bureau zijn, maar als franchisegever in de markt actief zijn en vervolgens diegene van wie het bureau de dossiers krijgt/koopt, voorstellen als financieringsinstituut voor het vaak onnodig afdekken van het no cure no pay risico.
12. Het in de markt zetten van een franchise formule waardoor de slagkracht van de franchisenemer totaal verdwijnt. Deze moet 35% van zijn omzet afstaan aan de franchisegever en daarbuiten nog zelf alle vaste en variabele kosten betalen waaronder de kosten van de medisch adviseur en eventuele proceskosten. De franchisegever levert de dossiers aan en doet de administratie en krijgt hier 35% van de omzet van zijn franchisenemers voor.

Het betreft hier een klein deel van de op de markt actief zijnde bureaus en dan met name de grote kantoren. De invloed van deze groep op de totale markt is helaas echter enorm. Bewijzen van diverse kantoren zijn in ons bezit. Het betreft hier in ieder geval de kantoren van Euroclaim, Arboclaim, Mister Claim, Letselcash, Jurilex en de Pals Groep.

Google heeft geen keurmerk

Deze kantoren nemen ook een onevenredige positie in op het internet. Ze kopen voor tonnen per jaar de woorden die betrekking hebben op het letselschadevak zoals de woorden: letsel en letselschade. Het gevolg hiervan is dat het slachtoffer welke via het internet hulp zoekt in 60-70% van de gevallen bij een dergelijk bureau terecht komt. Als u dus het woord letsel in Google intikt en u klikt op de top 3 sites bovenaan of de overige aan de rechterkant van het Google scherm, dan komt u bij die bureaus terecht. Dit klikken kost het bureau overigens € 2,- tot € 4,- per keer.